W skrócie: bioregulatory peptydowe, nazywane też peptydami Khavinsona, to bardzo krótkie peptydy złożone z dwóch do czterech aminokwasów. Naukowcy badają je głównie w hodowlach komórkowych i na modelach zwierzęcych jako możliwe regulatory ekspresji genów i białek. Najbardziej znane to Epitalon, Pinealon, Cartalax i Ovagen. W UE nie są zarejestrowanymi lekami.
Mało która grupa peptydów budzi tyle pytań co bioregulatory. Skąd wzięła się ta koncepcja, co wiadomo o poszczególnych związkach i czym się od siebie różnią? Poniżej porządkujemy temat od podstaw i wskazujemy, gdzie znajdziesz odpowiednie peptydy badawcze.
Bioregulatory to ultrakrótkie peptydy: dipeptydy, tripeptydy i tetrapeptydy. Większe peptydy zwijają się w złożone struktury przestrzenne, a od tego kształtu zależy, jak działają. Bioregulatory są na to za małe. Dlatego ich zachowanie w modelach badawczych przypisuje się przede wszystkim sekwencji, czyli kolejności aminokwasów w łańcuchu.
W całej rodzinie powtarza się jeden motyw: kwas glutaminowy (Glu) i kwas asparaginowy (Asp). W publikacjach wracają też krótkie fragmenty, takie jak KE (Lys-Glu), KED (Lys-Glu-Asp) i AED (Ala-Glu-Asp).
Koncepcja pochodzi od Władimira Chawinsona (w literaturze angielskiej: Khavinson) i jego zespołu z Petersburskiego Instytutu Bioregulacji i Gerontologii. Punkt wyjścia był prosty: z dużego wyciągu tkankowego da się wyodrębnić minimalny aktywny fragment, który działa jak cząsteczka sygnałowa. Z tej idei powstały syntetyczne krótkie peptydy, z których każdy kojarzony jest z konkretną tkanką.
Literatura o bioregulatorach opiera się głównie na badaniach in vitro i na modelach zwierzęcych, a nie na badaniach klinicznych z udziałem ludzi. Wspólnym mianownikiem jest ekspresja genów. Prace opisują, że krótkie peptydy w hodowlach komórkowych mogą zmieniać ekspresję markerów podziału, różnicowania i starzenia się komórek. Kilka przykładów kierunków badań:
Najczęstsze metody to immunofluorescencja, mikroskopia konfokalna i western blot. Wyniki opisuje się jako zmiany w ekspresji markerów, a nie jako efekty zdrowotne.
Syntetyczny tetrapeptyd o sekwencji Ala-Glu-Asp-Gly (AEDG), opracowany na podstawie badań nad preparatem peptydowym z szyszynki. W hodowlach komórkowych bada się go w kontekście aktywności telomerazy, a w badaniach neuroendokrynnych w powiązaniu z rytmem dobowym i melatoniną. W Polsce częściej pisze się „epitalon”, w katalogach anglojęzycznych „Epithalon”. To ten sam związek. Epithalon 10 mg znajdziesz w PureChems jako liofilizat w fiolce. Szerzej piszemy o nim w tekście Epitalon: co to jest i co badają naukowcy.
Krótki syntetyczny tripeptyd badany w neurobiologii, głównie w modelach stresu komórkowego i oksydacyjnego. Ma długą historię badań w rosyjskich ośrodkach. Bywa porównywany z Epitalonem, bo oba należą do tej samej rodziny bioregulatorów. Pinealon 10 mg to liofilizowany proszek w szklanej fiolce.
Krótki syntetyczny peptyd z grupy bioregulatorów, badany w modelach tkanki łącznej, zwłaszcza w badaniach komórek chrząstki. Na ten związek wskazuje już sama nazwa. W PureChems to syntetyczny peptyd o ściśle określonej sekwencji: Cartalax 10 mg.
Ovagen to krótki syntetyczny tripeptyd z grupy bioregulatorów, badany głównie w modelach komórek wątroby i w kontekście regulacji genów. W literaturze często pojawia się obok pokrewnego peptydu Livagen. Ovagen 10 mg dostarczamy jako liofilizat.
Tymulina nie jest typowym peptydem Khavinsona. To dłuższy peptyd grasicy, badany w kompleksie z cynkiem. Często pojawia się jednak w tych samych kolekcjach badawczych, dlatego o niej wspominamy. Thymulin 10 mg opisujemy szerzej w artykule Tymozyna alfa 1 i peptydy grasicy w badaniach.
To jedno z częstszych pytań o bioregulatory peptydowe. Oba związki należą do tej samej rodziny i oba są liofilizowanymi peptydami do badań, ale różnią się budową i kierunkiem badań.
Który wybrać do projektu, zależy od pytania badawczego, a nie od tego, który jest „lepszy”.
Sekwencje w tej rodzinie częściowo się pokrywają, a nazwy handlowe nie zawsze są ujednolicone między dostawcami. Dlatego tożsamość peptydu zawsze sprawdzasz w COA, a nie po samej nazwie.
Bioregulatory traktuje się w laboratorium jak inne liofilizowane peptydy. Zamkniętą fiolkę z proszkiem przechowujesz w temperaturze od 2 do 8 °C, chronioną przed światłem i wilgocią. Do rozpuszczania używa się odpowiedniego rozpuszczalnika, najczęściej wody bakteriostatycznej albo rozcieńczonego kwasu, zależnie od rozpuszczalności peptydu. Roztwór dzieli się na porcje, trzyma w zimnie i zużywa w określonym czasie, żeby uniknąć wielokrotnego zamrażania i rozmrażania.
Opłaca się też zapisywać numer partii, użyty rozpuszczalnik, stężenie i datę. Krok po kroku opisujemy to w poradniku jak rozpuszczać peptydy liofilizowane.
Wszystkie bioregulatory w naszym katalogu mają czystość ≥99%, potwierdzoną metodą HPLC i spektrometrią mas przez niezależne laboratorium. Do każdej partii dołączamy certyfikat analizy (COA). Paczki wysyłamy z terenu UE, dyskretnie i z numerem do śledzenia. Płacisz kartą, przez Google Pay albo kryptowalutą.
Nie. W UE nie są zarejestrowane jako leki. Dostępna literatura opiera się na hodowlach komórkowych i modelach zwierzęcych.
To nazwa od nazwiska Władimira Chawinsona, którego zespół w Petersburgu rozwinął koncepcję krótkich peptydów bioregulacyjnych.
Mają tylko od dwóch do czterech aminokwasów. To odróżnia je od dłuższych peptydów, takich jak BPC-157.
Nie. Każdy ma własną sekwencję, dlatego tożsamość konkretnego peptydu potwierdza się w certyfikacie analizy.
Obie formy oznaczają ten sam tetrapeptyd Ala-Glu-Asp-Gly. Różni się tylko zapis.
Jako liofilizowany proszek, 10 mg w szklanej fiolce z jałowym zamknięciem. Rozpuszczasz go dopiero na potrzeby pracy w laboratorium.
Najczęściej immunofluorescencją, mikroskopią konfokalną i metodą western blot w hodowlach komórkowych, a także w modelach zwierzęcych.
Wyłącznie do celów badawczych. Nie do spożycia przez ludzi ani zwierzęta.
Glutation to tripeptyd, który pełni rolę głównego przeciwutleniacza w komórce. Wyjaśniamy, jak bada się go razem z ATP, L-karnityną i NAD+ oraz na co patrzeć, wybierając roztwór do laboratorium.
Czytaj artykuł
Praktyczny poradnik przechowywania peptydów badawczych: jak trzymać liofilizowany proszek, jak obchodzić się z roztworem, co niszczy peptydy i jak dokumentować warunki, żeby wyniki dało się powtórzyć.
Czytaj artykuł
Gdzie kupić HGH Fragment 176-191 do badań i jak ocenić sprzedawcę: certyfikat analizy dla partii, HPLC, spektrometria mas, pełne dane techniczne. Do tego opis fiolki 5 mg z PureChems i postępowanie po dostawie.
Czytaj artykuł