W skrócie: w zestawieniu „BPC 157 vs TB 500” najważniejsza różnica to pochodzenie i mechanizm. BPC-157 to łańcuch 15 aminokwasów z białka soku żołądkowego, badany głównie w modelach urazów ścięgien, więzadeł, mięśni i kości, a TB-500 to fragment tymozyny beta-4, białka wiążącego aktynę, badany głównie w modelach migracji komórek, angiogenezy i gojenia skóry. Oba są wyłącznie materiałami badawczymi i oba figurują na liście WADA.
BPC-157 i TB-500 to dwa najczęściej wyszukiwane peptydy w obszarze regeneracji tkanek i niemal zawsze pojawiają się razem. Mimo to są to zupełnie różne cząsteczki. Poniżej zestawiamy je punkt po punkcie, wyłącznie na podstawie opublikowanych badań przedklinicznych.
| Cecha | BPC-157 | TB-500 |
|---|---|---|
| Budowa | syntetyczny peptyd z 15 aminokwasów | syntetyczny fragment 43-aminokwasowego białka tymozyny beta-4 |
| Pochodzenie sekwencji | białko z ludzkiego soku żołądkowego | białko wiążące aktynę, element szkieletu komórki |
| Główny obszar badań | urazy ścięgien, więzadeł, mięśni i kości, przewód pokarmowy | angiogeneza, migracja komórek, gojenie skóry |
| Postać | liofilizat | liofilizat |
| Status | niezatwierdzony, na liście WADA | niezatwierdzony, na liście WADA |
BPC-157 (Body Protection Compound 157) to syntetyczny pentadekapeptyd, czyli łańcuch 15 aminokwasów. Odpowiada fragmentowi białka zidentyfikowanego w ludzkim soku żołądkowym, a w literaturze opisuje się go jako stabilny peptyd żołądkowy. Peptyd scharakteryzował chorwacki zespół Predraga Sikiricia, który opublikował wiele prac na modelach zwierzęcych.
W badaniach farmakokinetycznych na zwierzętach BPC-157 ma krótki okres półtrwania, liczony w minutach.
TB-500 to syntetyczny fragment odpowiadający regionowi wiążącemu aktynę w tymozynie beta-4. Tymozyna beta-4 to naturalne białko z 43 aminokwasów, jedno z najobficiej występujących w komórkach białek wiążących aktynę, obecne też w wielu płynach ustrojowych. TB-500 służy w badaniach jako wygodny w pracy fragment, który ma odtwarzać aktywność białka macierzystego związaną z aktyną.
Do badań TB-500 dostarcza się, podobnie jak BPC-157, jako liofilizowany proszek w fiolce, który rozpuszcza się przed pracą. Jego cząsteczka jest jednak wyraźnie większa niż cząsteczka BPC-157.
TB-500 i tymozyna beta-4 są ze sobą spokrewnione, ale nie są identyczne.
Przegląd systematyczny z 2025 roku poświęcony BPC-157 w ortopedycznej medycynie sportowej podkreśla, że większość dowodów pochodzi z badań przedklinicznych.
Literatura o tymozynie beta-4 obejmuje dziesięciolecia badań nad angiogenezą i gojeniem ran. Oba zbiory prac są obszerne i różnią się przede wszystkim badanymi punktami końcowymi, a nie samą liczbą publikacji.
Niemal cała wiedza o obu peptydach pochodzi z badań przedklinicznych. Badania in vitro na komórkach pokazują mechanizm, na przykład migrację komórek śródbłonka. Badania in vivo na zwierzętach pokazują, jak goi się ścięgno albo rana w organizmie modelowym. Danych z badań na ludziach jest niewiele, dlatego wyników z modeli laboratoryjnych nie przenosi się na ludzi.
Literatura opisuje mechanizmy obu peptydów jako uzupełniające się: BPC-157 kojarzony jest z cytoprotekcją i modelami tkanek łącznych, TB-500 z aktyną i migracją komórek. Dlatego część projektów bada je równolegle. Do takich badań służy mieszanka BPC-157 i TB-500, po 5 mg każdego peptydu w jednej fiolce.
Oba peptydy wchodzą też w skład trzyskładnikowej mieszanki z GHK-Cu, którą opisujemy w artykule GLOW: co to jest.
Oba peptydy dostarcza się jako liofilizowany biały proszek i obu dotyczą te same zasady. Zamkniętą fiolkę trzymaj w lodówce, od 2 do 8 °C, z dala od światła i wilgoci. Rozpuszczaj tylko tyle, ile potrzebujesz do doświadczenia, bo w roztworze peptyd szybciej traci stabilność. Roztwór przechowuj w lodówce, najlepiej podzielony na porcje.
Ani BPC-157, ani TB-500 nie jest zatwierdzonym lekiem w Unii Europejskiej ani nigdzie indziej. Żaden z nich nie przeszedł rozwoju klinicznego, którego wymaga rejestracja. Oba są zakazane w sporcie: tymozyna beta-4 i pokrewne peptydy figurują na liście WADA, a BPC-157 dodano do niej w 2022 roku. Dane o bezpieczeństwie klinicznym są ograniczone.
To zależy od mechanizmu, który chcesz badać. Jeśli interesują cię modele ścięgien, więzadeł i przewodu pokarmowego, literatura kieruje w stronę BPC-157. Jeśli badasz migrację komórek, aktynę albo angiogenezę, bliższy jest TB-500. Gdy projekt obejmuje oba obszary, wygodniejsza bywa mieszanka.
Wszystkie trzy produkty mają czystość min. 99% potwierdzoną metodą HPLC i spektrometrii mas oraz certyfikat analizy dla każdej partii. Jak ocenić sprzedawcę peptydów, opisujemy w poradniku BPC-157: gdzie kupić.
Nie. BPC-157 to peptyd z 15 aminokwasów o sekwencji pochodzenia żołądkowego, a TB-500 to fragment białka tymozyny beta-4. To różne cząsteczki o różnych mechanizmach.
Oba mają obszerną literaturę przedkliniczną. Przy BPC-157 dominują badania nad urazami układu ruchu, przy tymozynie beta-4 dziesięciolecia badań nad angiogenezą i gojeniem ran. Różnią się tematyką, a nie po prostu liczbą prac.
Nie. Ani FDA, ani EMA, ani inne urzędy nie zatwierdziły ich jako leków. Są dostępne wyłącznie jako odczynniki badawcze.
Bo literatura opisuje ich mechanizmy jako uzupełniające się, więc część projektów bada je równolegle.
Tak. Oba to liofilizaty, które trzyma się w lodówce, od 2 do 8 °C, z dala od światła, a po rozpuszczeniu także w lodówce, najlepiej w porcjach.
Tak, mieszanka BPC-157 i TB-500 zawiera po 5 mg każdego peptydu w jednej fiolce.
Tak, oba znajdują się na liście substancji zakazanych WADA.
Wyłącznie do celów badawczych. Nie do spożycia przez ludzi ani zwierzęta.
AOD-9604 to syntetyczny peptyd odpowiadający zmodyfikowanemu fragmentowi 176-191 hormonu wzrostu, badany w modelach metabolizmu tłuszczów. Wyjaśniamy mechanizm, różnicę wobec HGH Fragment 176-191 i wartość opinii z sieci.
Czytaj artykuł
Retatrutyd (retatrutide) to eksperymentalny peptyd badany jako potrójny agonista receptorów GLP-1, GIP i glukagonu. Wyjaśniamy od podstaw, co to znaczy, czym różni się od TIRZ GLP-2 i jaki ma status.
Czytaj artykułPoradnik zakupowy o retatrutydzie: jak wybrać sklep, co musi pokazać certyfikat analizy dużego peptydu, liofilizat czy roztwór, jak przechowywać fiolkę i jakie sygnały ostrzegawcze powinny cię zatrzymać.
Czytaj artykuł