W skrócie: Noopept to syntetyczny dipeptyd zaprojektowany w Rosji jako związek o profilu zbliżonym do piracetamu. Opinie o Noopepcie w internecie to głównie relacje pojedynczych osób, bez kontroli i weryfikacji. Rzetelny obraz daje literatura naukowa, a ta jest w przeważającej części przedkliniczna: modele pamięci i neuroprotekcji na gryzoniach oraz badania komórkowe.
Kto wpisuje w wyszukiwarkę „noopept opinie”, zwykle trafia na fora, grupy dyskusyjne i komentarze. Nie odpowiadamy w tym tekście na pytanie, „czy działa” u ludzi, bo nie o tym jest odczynnik badawczy. Zamiast tego pokazujemy, czym jest ta cząsteczka, co zmierzono w badaniach i jak oddzielić opinię od danych.
Noopept, w literaturze także pod kodem GVS-111, to syntetyczny dipeptyd zawierający prolinę. Chemicznie jest to ester etylowy N-fenyloacetylo-L-prolyloglicyny. Powstał w Instytucie Farmakologii Rosyjskiej Akademii Nauk Medycznych. Projektanci wyszli od piracetamu i próbowali odtworzyć jego farmakofor, czyli tę część budowy, która odpowiada za aktywność, w krótkim szkielecie peptydowym.
Dlatego Noopept zalicza się do szeroko rozumianej rodziny związków spokrewnionych z racetamami, choć sam racetamem w sensie budowy nie jest. To mała cząsteczka: wzór sumaryczny C17H22N2O4, masa cząsteczkowa ok. 318,4 g/mol.
W Rosji i niektórych krajach WNP Noopept był sprzedawany jako lek na receptę. W Unii Europejskiej nie ma pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego przez EMA, nie jest też zatwierdzony przez FDA w USA. W UE dostępny jest wyłącznie jako odczynnik chemiczny do badań.
Literatura na temat Noopeptu opiera się głównie na modelach gryzoni i hodowlach komórkowych. Najczęściej opisywane obszary to:
To są wyniki z modeli zwierzęcych i komórkowych. Służą do stawiania hipotez, a nie do wyciągania wniosków o ludziach.
Opinie o Noopepcie, które krążą po forach i w mediach społecznościowych, mają kilka wspólnych cech. To relacje pojedynczych osób. Nikt nie wie, co dokładnie było w produkcie, z jakiej partii pochodził i czy w ogóle zawierał deklarowaną substancję. Brakuje grupy kontrolnej, a oczekiwania autora mocno wpływają na to, co opisuje.
Dla badacza ważne są inne pytania:
Literatura na temat Noopeptu jest skromna w porównaniu z dobrze ugruntowanymi substancjami, a jej spora część ukazała się w czasopismach rosyjskojęzycznych. Brakuje dużej liczby niezależnych replikacji. To uczciwy obraz stanu wiedzy, którego żadna liczba pozytywnych komentarzy nie zmieni.
Drugi rodzaj opinii dotyczy samych sprzedawców. Tu komentarze klientów mogą coś powiedzieć o obsłudze czy wysyłce, ale o zawartości kapsułek mówi dopiero certyfikat analizy (COA) z numerem partii. Na co w nim patrzeć, opisujemy w poradniku certyfikat analizy (COA): jak go czytać.
Oba związki pojawiają się w tych samych zestawieniach nootropów, ale mają różne pochodzenie.
| Cecha | Noopept | Fenylopiracetam hydrazyd |
|---|---|---|
| Budowa | dipeptyd, ester etylowy | analog fenylopiracetamu z grupą hydrazydową zamiast amidowej |
| Rodzina | związki spokrewnione z racetamami | racetamy |
| Inna nazwa | GVS-111 | fonturacetam hydrazyd |
| Obszar badań | pamięć, neuroprotekcja, stres oksydacyjny | modele uczenia się i pamięci |
Fenylopiracetam hydrazyd to związek z klasy racetamów, analog fenylopiracetamu. Sam fenylopiracetam jest zakazany w sporcie wyczynowym, co warto wiedzieć przy badaniach związanych ze sportem. Szerszy przegląd tej grupy znajdziesz w tekście nootropy i racetamy w badaniach.
Te dwa związki też często są porównywane, bo oba wywodzą się z rosyjskiej farmakologii i oba badano w modelach poznawczych. Na tym podobieństwa się kończą. Noopept to mały dipeptyd, który w laboratorium zachowuje się jak zwykły odczynnik organiczny. Semax to prawdziwy peptyd z siedmiu aminokwasów, pochodna fragmentu hormonu ACTH, badany przede wszystkim pod kątem sygnalizacji BDNF.
Noopept do badań spotyka się w dwóch formach: jako krystaliczny proszek i w kapsułkach. Substancja jest ta sama, różni się tylko sposób pracy. Proszek daje swobodę przy ważeniu dowolnych ilości, ale wymaga dokładnej wagi i częstego otwierania pojemnika. Kapsułki zawierają stałą, odmierzoną porcję, więc łatwiej prowadzić ewidencję zużycia i przygotowywać roztwór z jednej porcji naraz, a reszta materiału pozostaje zamknięta i sucha. Przy pracy ilościowej zawartość kapsułki przenosi się do rozpuszczalnika, a otoczkę odrzuca.
Noopept w kapsułkach to opakowanie 60 kapsułek po 20 mg. Forma kapsułek ułatwia pracę z odmierzonymi porcjami i inwentaryzację. Czystość min. 99% potwierdza niezależne laboratorium metodą HPLC i spektrometrii mas, a do każdej partii dostępny jest certyfikat analizy. Wysyłamy z terenu UE, dyskretnie i z numerem śledzenia. Płatność kartą, przez Google Pay albo kryptowalutą.
Syntetyczny dipeptyd (ester etylowy N-fenyloacetylo-L-prolyloglicyny), zaprojektowany w Rosji na wzór farmakoforu piracetamu. Badany w modelach pamięci i neuroprotekcji.
To relacje pojedynczych osób, bez kontroli, bez weryfikacji składu produktu i bez grupy porównawczej. Nie zastępują danych z badań.
Nie w sensie budowy chemicznej. To dipeptyd zaprojektowany tak, by naśladować farmakofor piracetamu, dlatego omawia się go razem z racetamami.
Nie. W UE nie ma pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. PureChems sprzedaje go wyłącznie jako odczynnik do badań.
20 mg w każdej kapsułce, 60 kapsułek w opakowaniu.
To dipeptyd, czyli cząsteczka zbudowana z dwóch aminokwasów, z dodatkową grupą fenyloacetylową i estrem etylowym. W laboratorium zachowuje się jednak bardziej jak zwykły odczynnik organiczny niż jak typowy peptyd wymagający liofilizacji.
W chłodnym, suchym i ciemnym miejscu, w szczelnie zamkniętym opakowaniu. Roztwory przygotowuje się na bieżąco, bo wiązanie estrowe może ulegać hydrolizie.
Wyłącznie do celów badawczych. Nie do spożycia przez ludzi ani zwierzęta.
MOTS-c to naturalny peptyd zakodowany w DNA mitochondriów, badany jako cząsteczka sygnałowa. SS-31 (elamipretyd) to syntetyczny tetrapeptyd, który wiąże się z kardiolipiną w wewnętrznej błonie mitochondrialnej. Porównujemy ich pochodzenie, budowę, literaturę i obsługę w laboratorium.
Czytaj artykuł
Certyfikat analizy (COA) to raport z badań jednej partii peptydu: czystość z HPLC, tożsamość ze spektrometrii mas i numer partii, który musi zgadzać się z fiolką. Wyjaśniamy, jak czytać każde pole i czego ten dokument nie mówi.
Czytaj artykuł
GHK-Cu do badań kupuje się jako liofilizowany odczynnik z certyfikatem analizy partii, a nie jako kosmetyk z peptydem miedziowym. Wyjaśniamy, czym jest ten tripeptyd, na co patrzeć przy wyborze sklepu i jak obchodzić się z nim w laboratorium.
Czytaj artykuł